Krio kai zesti...

To krio kai i zesti einai 2 ennoies ipokeimenikes.Gia na sou doso na katalaveis, stous 15 vathmous mporei se mia evropaiki xora na forane kontomanika kai se mia alli xora na forane xontra palta.
Den egeitai omos mono ekei i ipokeimenikotita kai i sxetikotita.
Einai kai stin akriveia stin avevaiotita , sto metro diafthora, sto m etro tis adiaforias...
Nai iparxoun kai allou koinonika provlimata , den einai mono stin Ellada.Omos oxi se tetoio vathmo...Mporei kai se alles xores i dolofonia enos 15 xronou na xesikone ta plithi...Omos kamia xora den exei tin ipomoni mas ka Mpakogiani ...Tha eixan vgei stous dromous poli noritera me ola afta pou simvainoun stin Ellada.

Mia kanadi poy taxidevame mazi sto aeroplano, mou edose 5o agglikes lires se periptosi pou xreiasto kati, xoris na to exo anagki kai para tis epimone s arniseis mou.Ixere oti tha me xanavlepe pote.
Taxideva sto treno gia liverpool, mia kopela mou edose ena xartomadilo peidi ftarnistika mia fora kai katevike stin epomeni stasi.
Efaga sto idio trapezi me to diefthidi mou sti douleia.

Sti Thessaloniki emena 2 xronia se mia polikatoikia, imouna o monos nearos , os epi to pleiston oiogeneies.Sta 2 xronia de me rotise kaneis pos me lene, apo pou eime kai me ti asxoloumai. I spitonoikokira me pire 2 fores tilefono.Mia epeidi eixa argisei n atis doso to noiki 3 meres kai mia alli epei di ithele mia xari apo to Nosokomeio opou douleva.
Sti douleia o diefthidis de mas eipe pote kalimera se 2 xronia.

Oxi to provlima stin Elladaden einai mono politiko, einai episis vathitata koinoniko.

Istoria apo ta palia

To 2005 douleva sto teleftaio propirgio sti xalkidiki prin apo to Agio Oros. T amesimeria me ta ti douleia sixna pikna pigaina gia psarema sto limani.Mia mera mia ipoyrgiki mercedes katefthase kai ena moustoumarismenos me ena ilithio xamogelo katevike.Ton perimene ena skafos tou Limenikou, apo ekei ta karavakai pane sti Moni Vatopaidiou.Itan o Roussopoulos.To mon pou thimamai einai oti den epiasa tipota ekeini ti mera...

Αυτοι που φέυγουν...

Στιγμές που επαναλαμβάνονται, στιγμές που σε πληγωνουν...
Ματιές πίσω σου με αγωνία, με την ευχή ότι κάποιος θα σε θυμάται...
Ελπίδα ότι κάποιος θα σε αναζητήσει έστω και νοερά.
Σκοτάδι, τραγούδια με λόγια πονεμένα,τηλέφωνο που δε χτυπάει ποτε...
Και η ώρα που θα πρέπαι να αρχήσεις να μεζεύεις τα πράγματα σου για μια ακόμα φορά πλησιάζει.
Δε θα είναι η πρώτη, δε θα είναι η τελευταία.
Πάντα ήσουνα από αυτούς που έφευγαν
Άραγε θα προλάβει κανένας μέσα στις σκέψεις του να σε θυμηθεί?
Θα λείψεις σε κανέναν?
Αλήθεια πότε έχασες την επαφή σου με τους ανθρώπους?Αλήθεια
την είχες βρει ποτέ πραγματικά?
Γιατί όλοι νομίζουν ότι είσαι καλά?Γιατί κανένας δεν κοιτάει τα μάτια σου?
Εσύ κοίταξες ποτέ τα μάτια των άλλων?
Όλα είναι δρόμος....
Αλήθεια, θα υπάρχει κάτι να σε ανταμείψει στο τέλος?
Αυτό δεν ήθελες πάντα?Τώρα γιατί βαρυγκωμάς?
Εσύ δεν έλεγες ότι δεν έχει σημασία το τέλος?
Εσύ δεν έλεγες ότι δεν ήθελες μια ζωή προκαθορισμένη?
Άρα?
Είναι πολύ αργά για να πας πίσω.
Είναι πολύ αργά για να ζητήσεις κάτι άλλο από αυτά που συμφωνήσαμε.
Δικιά σου και η μοναξιά, δικιά σου και η αδιαφορία, δικιά σου και η αβεβαιότητα.
Ο δρόμος είναι μπροστά σου. Πάρε τη σιωπή σου και προχώρα.
Κάνε τη σιωπή σου τραγούδι, κάνε την αβεβαιότητα ελπίδα και την μοναξιά φίλο σου.
Και ο δρόμος θα γεμίσει λουλούδια.
Σχέσεις που χαλάσαν, φιλίες που γκρεμίστηκαν...
Πρόσεξε εκειπου θα πας να μην κάνεις τα ίδια λάθη...
Όλα είναι δρόμος

Ένα κολιέ για το τέλος

Πάντα προτιμούσε να φεύγει, έχοντας κάνει ένα δώρο, όχι γιατί ήθελε να κερδίσει κάτι , όχι γιατί τον ενδιέφερε τόσο πολύ η εικόνα που θα αφήσει πίσω του. Ήταν συνήθεια, ήταν ένστικτο δεν κατάλαβε ποτέ τι ήταν ακριβώς. Όμως επαναλαμβανόταν με μαθηματική ακρίβεια κάθε φορά που μια σχέση του τελείωνε. Ακόμα και τις φορές που είχε μέσα του πει ότι δεν είχε κανένα απολύτως νόημα. Ακόμα και τις φορές που τον είχαν πληγώσει , ακόμα και τις φορές που ένιωθε χαμένος. Ήταν η δική του τελεία στις σχέσεις.
Κατά βάθος δεν ένιωθε υπερήφανος , το αντίθετο μάλιστα . Σίγουρα κάποια στιγμή θα το μετάνιωνε , ή τουλάχιστον θα το σκεφτόταν με δυσπιστία , όπως και τα περισσότερα πράγμα τα που έκανε στη ζωή του .Τι σημασία είχε όμως?
"Πάνω από το καλό και το κακό είναι αυτό που γίνεται από ένστικτο και από αγάπη"
Φ.Νίτσε

Ένα κολιέ για το τέλος

Loneliness

Κάποτε ήταν ένα παιδί. Από μικρός πίστευε στην αγάπη και την αλήθεια, τη μία τη μοναδική. Μεγαλώνοντας η ζωή τού έκλεισε πολλές φορές την πόρτα στα μούτρα, άλλoτε σιγά κι άλλοτε με δύναμη.
'Ομως αυτός δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ,όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί δεν μπορούσε. Το περιβάλλον , οι φίλοι , οι παρέες,η οικογένεια , όλα τον καλούσαν να αλλάξει , να προσαρμοστεί να συμβιβαστεί. Όμως αυτός ήθελε να πορευτεί με τους δικούς του κανόνες .Δεν του άρεσε να κάνει ότι και οι άλλοι , δεν μπορούσε να κάνει ότι και οι άλλοι.
Προσπαθούσε , όμως η προσπάθεια του δεν έπιανε πάντα τόπο , τις περισσότερες φορές δεν είχε μάλλον καμιά επιτυχία.
Τα χρόνια περνούσαν , οικογένεια δεν κατάφερε να κάνει , η δουλειά του δεν ήταν αυτό που του άξιζε , δεν ήταν αυτό που φανταζόταν.'Ομως συνέχιζε να πιστεύει.
Τα χρόνια πέρασαν,γέρασε και δε βρήκε αυτό που έψαχνε στη ζωή.
Ίσως 2 ή 3 άνθρωποι να τον κατάλαβαν στη ζωή του πραγματικά και αυτοί δεν το παραδέχτηκαν ποτέ.
Ίσως και ο θεός , αυτός που δεν είχε πιστέψει ποτέ.

Κάτω από τον τροχό

Πως αλήθεια μπορείς να διαλέξεις το δρόμο σου μέσα από τόσα διαφορετικά ερεθίσματα, μέσα από τόσες διαφορετικές προτροπές.
Σε έναν κόσμο που συνεχώς αλλάζει πρέπει κάποτε να μάθει αν ακούς τον εαυτό σου . Εχει πιο πολλά να σου πει από κάθε άλλον. Να σου πω ένα μυστικό¨?Μου το επιτρέπεις?Δεν υπάρχουν σοφοί, δεν υπάρχουν αυθεντίες και όσο και αν πάντα είναι καλό να ακούς τους άλλους , να μην το ξεχάσεις ποτέ, η ζωή είναι δικιά σου και μόνο .
Στη ζωή πάντα έρχεται μία στιγμή για τους περισσότερους που πρέπει να ισορροπήσεις ανάμεσα σε αυτά που θέλεις και σε αυτά που σου δίνεται η ευκαιρία να κάνεις. Κάποια στιγμή μπορεί να χρειαστεί να σταματήσεις. Το πως, το πότε και το γιατί είναι αυτό που χαρακτηρίζει την προσωπικότητα ενός ανθρώπου.

Δεν είμαι ο πατέρας σου , δεν είμαι η μήτερα σου, δεν είμαι ο δάσκαλος σου ο σοφός.Ομως άκου αν θες μία συβουλή που έχω να σου δώσω.¨οταν η ζώη σου τα φέρνει ανάποδα μη γίνεσαι μαλάκας...Ακου μόνο τον εαυτό σου και προχώρα, άλλωστε μόνο σε αυτόν θα έχισ ν αλογοδοτήσεις γοα τισ πράξεις σου...Μην ζηλεύεις τα πλούτη των άλλων, μη σκύβείς το κεφάλι στους δυνατού ακια τ ους πλούσιου ς , απλά να τους αγνοείςΟι επιογέςσου να είναι επιλογες καρδιάσ και ψυχής, μην ξεπούλας τον ευατό σου , προχώ ρα μέχρι το τέρμα, ακόμα και αν αυτο είναι ο γκρμεος που σε περιμένειΜην στεναχωριέσια αν η ζωή δε σου φέρει πλούτη ,δε σου φέρει οικογένεια ,δε σου φέρει ευτυχία Αρκεί κάθε βράδυ πρίν κοιμηθείς , να κλείνεις τα μάτια και να νιώθεις ότι προσπάθησες.Προσπάθησες να γίνεις καλύτερος άνθρωπος , προσπάθησες για έναν καλύτερο κόσμο.Και όσο μεγαλώνεις , μην ξεχνάς ότι ίσως το πιο αυθεντικό πράγμα που ήθελες στη ζώη σου , το πιο αυθεντικό , το πιο άσπιλο όνειρο ήταν αυτο που ειχες όταν ήσουν έφηβος.Τα υπόλοιπα δεν είναι παρά οι σειρήνες ενός κόσμου που σε καλεί ανα ενδώσεις , να παραδωθείς , να αφομοιωθείς στο σύνολο.