Loneliness

Κάποτε ήταν ένα παιδί. Από μικρός πίστευε στην αγάπη και την αλήθεια, τη μία τη μοναδική. Μεγαλώνοντας η ζωή τού έκλεισε πολλές φορές την πόρτα στα μούτρα, άλλoτε σιγά κι άλλοτε με δύναμη.
'Ομως αυτός δεν έπαψε ποτέ να πιστεύει ,όχι γιατί δεν ήθελε, αλλά γιατί δεν μπορούσε. Το περιβάλλον , οι φίλοι , οι παρέες,η οικογένεια , όλα τον καλούσαν να αλλάξει , να προσαρμοστεί να συμβιβαστεί. Όμως αυτός ήθελε να πορευτεί με τους δικούς του κανόνες .Δεν του άρεσε να κάνει ότι και οι άλλοι , δεν μπορούσε να κάνει ότι και οι άλλοι.
Προσπαθούσε , όμως η προσπάθεια του δεν έπιανε πάντα τόπο , τις περισσότερες φορές δεν είχε μάλλον καμιά επιτυχία.
Τα χρόνια περνούσαν , οικογένεια δεν κατάφερε να κάνει , η δουλειά του δεν ήταν αυτό που του άξιζε , δεν ήταν αυτό που φανταζόταν.'Ομως συνέχιζε να πιστεύει.
Τα χρόνια πέρασαν,γέρασε και δε βρήκε αυτό που έψαχνε στη ζωή.
Ίσως 2 ή 3 άνθρωποι να τον κατάλαβαν στη ζωή του πραγματικά και αυτοί δεν το παραδέχτηκαν ποτέ.
Ίσως και ο θεός , αυτός που δεν είχε πιστέψει ποτέ.